Het Bitcoin-netwerk heeft de moeilijkheidsgraad voor miners opnieuw verhoogd. Die aanpassing gebeurt automatisch na elke reeks van 2.016 blokken om het tempo van ongeveer tien minuten per blok te houden. De stijging volgt op een periode met hoge rekenkracht, ofwel hashrate, wereldwijd. Dat maakt het voor miners lastiger om BTC te verdienen met dezelfde apparatuur.
Moeilijkheid stijgt bij aanpassing
Bitcoin past de mining-difficulty aan op basis van de tijd die nodig was om de vorige blokken te vinden. Waren blokken gemiddeld sneller dan tien minuten, dan gaat de moeilijkheid omhoog. Waren ze trager, dan daalt de moeilijkheid. De nieuwste aanpassing pakt hoger uit, wat wijst op meer beschikbare rekenkracht.
Voor miners betekent dit direct effect op opbrengst per apparaat. Met dezelfde machine en hetzelfde stroomverbruik wordt relatief minder BTC gevonden. Dat zet vooral oudere of minder efficiënte machines op achterstand. Bedrijven moeten dus rekenen met lagere opbrengst per terahash.
De mining-difficulty is de maat voor hoe moeilijk het is om een blok te vinden; het netwerk past die elke 2.016 blokken aan om de gemiddelde bloktijd rond tien minuten te houden.
De automatische regeling is cruciaal voor de stabiliteit van Bitcoin. Ze maakt het netwerk voorspelbaar voor gebruikers en dienstverleners, ook als de hashrate flink schommelt. De koers van BTC speelt hierin geen directe rol. Wel kan een hogere prijs op termijn extra miners aantrekken, wat later weer doorwerkt in de moeilijkheid.
Hoge hashrate duwt niveau op
De hashrate is de totale rekenkracht die miners inzetten om blokken te vinden en transacties te beveiligen. Een hogere hashrate verkort in eerste instantie de bloktijd. De difficulty trekt dat bij de volgende cyclus recht. Het resultaat is nu een hogere lat voor alle deelnemers.
De toename kan komen door nieuwe, zuinigere ASIC-machines en schaalvergroting bij grote miningbedrijven. Ook seizoensgebonden factoren spelen mee, zoals goedkope waterkracht in bepaalde regio’s. Bovendien verplaatsen miners rekenkracht snel naar plekken met lagere energietarieven. Dat maakt de totale hashrate flexibel, maar ook grillig.
Miningpools bundelen rekenkracht van duizenden deelnemers en sturen die naar het netwerk. Grote pools zoals Foundry USA en Antpool bepalen zo een flink deel van de hashrate. Als meerdere grote spelers tegelijk uitbreiden, tikt dat door in de volgende aanpassing. De nieuwe difficulty weerspiegelt die optelsom.
Minermarges komen onder druk
Sinds de halving van april 2024 is de blokbeloning 3,125 BTC per blok. Bij een hogere difficulty wordt die vaste beloning over meer rekenkracht verdeeld. Dat drukt de inkomsten per kilowattuur. Vooral miners met duurdere stroom lopen tegen hun kostenplafond aan.
Wie boven de kostprijs uitkomt, schakelt vaak de minst efficiënte machines eerst uit. Dat kan de hashrate later wat temperen en de druk verlichten. Maar grote, goedkope datacenters blijven meestal doordraaien. De concurrentie verschuift zo richting partijen met schaal en goedkope energie.
In de Europese Unie is grootschalige mining beperkt door hogere stroomprijzen en strengere netcapaciteit. In Nederland speelt bovendien netcongestie en energiebelasting mee, wat grootschalige uitrol onaantrekkelijk maakt. Daardoor zit de meeste rekenkracht buiten de EU. Europese beleggers voelen de effecten dus vooral indirect.
Efficiëntie en transactiekosten tellen
Een hogere difficulty dwingt miners tot meer efficiëntie. Denk aan zuinigere hardware, betere koeling en vaste langetermijncontracten voor energie. Ook reststroom en hernieuwbare bronnen worden aantrekkelijker. Die strategie verlaagt de kostprijs per gevonden BTC.
Transactiekosten, de fees, worden belangrijker naast de blokbeloning. Bij druk netwerkverkeer vormen fees een groter deel van de mineringang. Dat kan de lagere beloning deels compenseren. In rustige periodes valt die steun echter terug.
Voor gebruikers verandert de snelheid van het netwerk niet door de aanpassing. De keten van blokken blijft gemiddeld elke tien minuten een nieuw blok toevoegen. Wel kunnen fees schommelen bij pieken in activiteit. Dat merk je direct in de wallet bij het verzenden van BTC.
Europese context en NL-impact
In Europa sturen energie- en klimaatdoelen de locatiekeuze van miners. Landen met veel waterkracht en koele klimaten, zoals Scandinavië, zijn relatief aantrekkelijk. Elders remmen hogere tarieven en strengere vergunningsprocessen de groei. Daardoor verschuift de concurrentiepositie weg van het Europese vasteland.
MiCA regelt vooral diensten van exchanges en uitgevers, niet het minen zelf. Wel zorgen Europese rapportagestandaarden, zoals CSRD/ESRS, voor meer transparantie bij grote bedrijven over energieverbruik. Dat kan de financiering van Europese miningprojecten beïnvloeden. Investeerders letten scherper op kosten en milieu-impact.
Voor Nederlandse gebruikers loopt het effect via de markt. Als minerkosten stijgen, kan verkoopdruk toenemen wanneer bedrijven cash nodig hebben. Dat werkt door op internationale beurzen zoals Binance en lokale spelers zoals Bitvavo. Toch blijft de BTC-koers afhankelijk van veel meer factoren dan mining alleen.
